Friday, May 19, 2006

ஆசை.. அறம்... பழி


அமுதா நாம் அன்றாடம் சந்தித்திருக்கும் பக்கத்து வீட்டுப் பெண். கல்லூரியில் இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கிறாள். அவளுக்கு 3 தோழிகள்- நெருங்கிய நண்பர்கள். முதலாமவர் பிரியா. பெயருக்கு ஏற்றார் போல் சினிமா, ஓட்டல், கடை, கேளிக்கை என்று அந்த நகரத்தில் அனைத்தும் அத்துபடி. அமுதாவிற்கும் ஆசைக்காட்டி அனைத்து இடங்களுக்கும் அழைத்து செல்வாள். "அனுபவிக்க வேண்டும்" என்ற கொள்கை பிரியாவிற்கு.

அமுதாவின் இரண்டாம் தோழி இனியா. அறமே உருவான அழகி அவர். அமுதா எப்போதெல்லாம் ஊர்சுற்ற கிளம்பினாலும், " அமுதா, கல்வி கற்பதே நமது கடமை. மற்றும் கல்லூரியில் நடக்கும் கலை, இலக்கிய கூட்டங்களிலும் பங்கேற்பது நல்லதொரு பொழுதுபோக்கு. பிரியாவுடன் சேர்ந்து உன்னை பாழாக்கி கொள்ளாதே" என்று எச்சரிப்பாள். நல்ல நட்பிற்கு இலக்கணமாக கடிந்துரைப்பாள். பிரியாவுடன் ஊர் சுற்றினாலும், இனியாவிற்கு பயந்து அமுதா, ஒழுக்கமாகவும், தேர்வில் ஓரளவு தேர்ச்சிப் பெற்று வருகிறாள்.

அமுதாவின் அப்பா குறைவான மதிப்பெண்களை பார்க்கும் போதெல்லாம் காரணம் என்னவென்று கேட்டால், அமுதா கைக்காட்டுவது தாமரையை ! தாமரை அமுதாவின் அம்மா. ஆம், அமுதாவின் மூன்றாம் தோழி அவள் அம்மாதான். "அம்மா, என்னை படிக்க விடுவதே இல்லை. எதாவது ஒரு வேலை கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பார்". கடைசியில் பழி அம்மாவிடம்.


நம் ஒவ்வொருவரிடமும் அமுதா இருக்கிறார். நம்முடன் இருக்கும் மூவர் யார்? ஐந்து புலன்களின் மயக்கத்தில், ஆசையுட்பட்டு, துன்பப் படுகிறோம்(பிரியா). அதே நேரத்தில் நம்முடைய அறத் தொடர்பு(இனியா) ஆசை-துன்பத்தை கண்டு அஞ்ச வைக்கிறது. அதனால் நல்ல செயல்களை செய்ய வைக்கிறது. அப்படி நல்ல செயல்களை செய்யாத போது பழி வந்து சேர்கிறது.

அஞ்சுவது ஓரும் அறனே - ஒருவனை
வஞ்சிப்பது ஓரும் அவா. [ அவா அறுத்தல் 37 : 6 ]
( ஒருவனை வஞ்சனை செய்வது ஆசை. அதே நேரம் ஆசையை கண்டு அஞ்சச் செய்வது அறன் )

செயற்பாலது ஓரும் அறனே - ஒருவர்க்கு
உயற்பாலது ஓரும் பழி. [ அறன் 4 : 10]
( செய்யவேண்டிய அறன் ஒன்றே. அப்படி செய்யாமல் விட்டால் வருவது பழி)




அன்புடன்,

கரு.மலர்ச் செல்வன்

Tuesday, May 02, 2006

வேண்டியது கிடைக்க... துறக்க வேண்டும்

விவசாயி அறவாழிக்கு அந்த வட்டாரத்திலேயே நல்ல பெயர். வறட்சியானாலும், வெள்ளமாக இருந்தாலும் அவர் நிலத்தில் மட்டும் ஆண்டு தோறும் நல்ல விளைச்சல் என்றால் அவர் புகழுக்கு வேறு காரணமா வேண்டும். ஒருநாள் அந்த ஊரின் பள்ளி ஆண்டுவிழாவில் அறவாழியை பேச அழைத்திருந்தனர்.

" மாணவர்களே, உங்களுக்கெல்லாம் என் அனுபவத்தில் இருந்து ஒரு இரகசியம் சொல்லப் போகிறேன். வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்று உங்களில் பலருக்கு ஆசை இருக்கும். அவர்களுக்கு இந்த இரகசியம்" என்றார். அனைவரும் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து அவரின் பேச்சை கூர்ந்து கேட்க ஆரம்பித்தனர்.

" விதை எவ்வளவு சிறியதாக இருக்கிறது. ஆனால் அந்த விதைக்குள் அனைத்தும் அடங்கியுள்ளது. நாம் ஒன்றுமே செய்ய வேண்டியதில்லை. என்ன வியப்பாக உள்ளதா? " என்று புரியாத புதிராக பேச ஆரம்பித்தார்.

ஒரு சிலர் வித்திடும் போதே , நிறைய சந்தேகங்கள்!
* இது முளைக்குமா?
* களை, மற்றும் பூச்சிகளில் இருந்து எப்படி காப்பது?
* சரியான நீர் கிடைக்குமா?
* நல்ல தானியங்களையும், காய்களையும், பழங்களையும் தருமா?
அதன் விளைவாக அச்சம்/கவலை வருவதும், கடைசியில் பயந்தபடியே விளைச்சல் பொய்த்து போவதும் பார்க்கிறோம். இத்தகைய மக்கள் பெரும்பாலும் தோல்வி அடைவதை பார்க்கிறோம்."

அதற்கு மாறாக சிலர், விதைக்கும் போதே வண்ணக் கனவுகளுடன், எதிர்காலத்தில் விளைச்சலில் பயன் குறித்து கற்பனைகளிலும் இருப்பதை பார்க்கிறோம். விரிவான திட்டங்கள் வகுப்பதையும் பார்க்கிறோம். இவர்கள் ஓரளவு வெற்றி பெறுவதையும் பார்க்கிறோம்." என்று அறவாழி பேசலானார்.

கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மாணவன் எழுந்து, " ஐயா, அப்படியானால் நீங்கள் இரண்டாம் வகைதானே? நல்ல கனவுகள், திட்டங்கள் இவைகளுடன் உங்கள் உழைப்பு சேர்ந்திருப்பதால் தானே வெற்றி பெருகிறீர்கள்?" என்றான்.

அறவாழி புன்னகையுடன், "நான் இரண்டுமே செய்வதில்லை. ஒவ்வொரு விதையின் உள்ளேயும், அதன் வளர்ச்சியும் அதை சார்ந்த திட்டங்களும் மாபெரும் சக்தியாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த இயற்கையை முழுமையாக நம்பி வித்திடுவேன். முழுமையான நம்பிக்கை என்றால் துறவறம் போல். அந்த விதை எப்படி விளைய வேண்டும் என்று திட்டத்திலும் மூழ்க மாட்டேன். மாறாக அவநம்பிக்கையினால் உண்டாகும் செயலற்ற தன்மையும் இல்லை. இதைதான் துறவறம் என்று கூறினேன். அந்த விதை வளரும்போது தன்னுடைய தேவைகளை வெளிப்படுத்தும். அதை கவனித்து பணி செய்வேன். அவ்வளவே!. பிறகென்ன அமோக விளைச்சல்தான்! " என்று கூறினார் அறவாழி.

கடைசியில், " இந்த உண்மை தாவர விதைகளுக்கு மட்டுமா பொருந்தும்? நம் மனதில் இடும் எண்ணங்களுக்கும் இந்த இயற்கை விதி பொருந்து அல்லவா? நம் ஒவ்வொரு எண்ணமும் விதை தானே.
வாழ்க்கையில் ஒன்றை அடைய வேண்டும் என்றால் நாம் என்ன செய்யலாம் ?
(1) எந்த ஒரு கனவையும் தன்னலமற்ற வித்தாக நம் மனதில் விதைத்திட வேண்டும். '2010 ஆண்டில் 5 மில்லியன் டாலர்கள் வங்கிக் கணக்கில் இருக்கவேண்டும்' என்பது தன்னலம் நிறைந்த குறிக்கோள். அதே குறிக்கோளை ' பல மில்லியன்கள் ஈட்டி, 3 கல்வி நிலையங்களையும் ஓர் மருத்துவமனையையும் நிறுவி உதவிட வேண்டும்' என்பது தன்னலமற்ற உன்னத எண்ணமாக வித்திடலாம். தன்னலம் அற்ற எண்ணத்துள் தன்னைத் தானே வெளிப்படுத்தும் அளவற்ற பேராற்றல் நிறைந்திருக்கும்.
(2) விதை எப்படி செடி, பூ, மகரந்தம், காய், கனி, சுவையான கனிக்குள்ளே விதை என்று தன்னை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறதோ அதுபோல தன்னலமற்ற எண்ணம் அழகிய சூழலாக உருவாகி, தேவையான வளங்களை ஈர்த்து, திறன் மிகுந்த செயல்களாக வெளிப்படுத்தும். ஆனால் இவையெல்லாம் நடக்க வேண்டுமென்றால் எண்ணமென்ற விதையின் இயற்கை சக்தியின் மீது முழுமையான நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். பற்று அற்ற துறவு வேண்டும்.

வேண்டின், உண்டாகத் துறக்க - துறந்தபின்
ஈண்டின் இயற்பால பல. [ துறவு 35 : 2]

நாம் ஒன்றை விரும்பினால், அதன் எண்ண நிலையிலேயே(வித்திலேயே) அதனை துறக்க வேண்டும். அப்படி துறந்தபின் எண்ணமெனும் வித்து பற்பல நன்மைகளை இயற்கையாகவே விளைவிக்கும்.

அன்புடன்,
கரு.மலர்ச் செல்வன்

Wednesday, April 19, 2006

வானோர்க்கு உயர்ந்த உலகம்

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும். [ இல்வாழ்க்கை 5:10]

இல்லறத்தை நல்லறமாக கொள்வார், வானுலகத்தில் உள்ள தெய்வங்களோடு வைக்கப் படுவார். இத்தகைய உலகம் எங்கே உள்ளது?

மனவளக் கலை(www.vethathiri.org) என்ன சொல்கிறது பார்க்கலாம். கண்களை மூடி புருவங்களுக்கு நடுவே கவனம் செலுத்தி தியானம் செய்தால் ஆக்கிணை தவம். அங்கிருந்து எண்ணத்தை மேலே கொண்டு சென்று, மண்டையை வருடுவது போல் வட்டமாக தியானித்தால் துரிய தவம்.

அங்கிருந்து ஒளி(அல்லது தாமரை) மேலே எழும்புவது போல் சுமார் ஒன்றரை அடி மேலே சென்று தியானத்தில் ஈடுபடலாம். இதற்கு துரியாதீத தவம்.

அங்கிருந்து எழும்பி, குளிர்ச்சியான ஒளி வீசும் நிலாவை சுற்றிவந்து, பின்னர் சக்திவாய்ந்த ஒளிவீசும் சூரியனை வலம் வந்து, நமது எண்ணத்தை பரவவிட்டால் நாம் அங்கு பார்ப்பது வானுலகம். அங்கு ஞாயிறு, திங்கள், செவ்வாய், புதன், வியாழன், வெள்ளி, சனி , பாம்பிரண்டும்(இராகு, கேது) இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை உணர்கிறோம். நமது அகக் கண்ணால் பார்க்கிறோம். உயரிய சக்தியை நாம் உணர்கிறோம். இந்த 'இடத்துக்கு' அடையாளத்திற்கு ஒரு பேர் சொல்லவேண்டும் என்றால் 'சக்தி தளம்' என்றழைக்கலாம். இங்கு எண்ணற்ற சக்தி ஒழுங்காக பரவி இருப்பதை பார்க்கலாம். திருவள்ளுவர், 'வான் உறையும் தெய்வம்' என்று சொல்லும் இடம் இந்த 'சக்தி களம்' என்று நான் நினைக்கின்றேன்.

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும். [ இல்வாழ்க்கை 5:10]

சக்தி தளத்தில் தியானித்தபின், மேலே சென்றால் அமைதி உணர்வில் மூழ்கலாம். இங்கு எங்கு பார்த்தாலும் ஒரே அமைதி. வெற்றிடம் போல் தோன்றும் 'சிவ களம்' . இந்த சுத்த வெளியியை கூர்ந்து கவனித்தால் பேரருள் அங்கு பரவியிருப்பதை பார்க்க முடியும். சிவனே என்று 'சும்மா' இருக்கும் இடமும் இதுதான். இவ்விடத்தை சுத்த வெளி, சிவ தளம் என்று மனவளக் கலை கூறுகின்றது. இந்த இடத்தை திருவள்ளுவர் எப்படி அடையமுடியும் என்றும் கூறும் போது,

'யான்', 'எனது' என்னும் செருக்கு அறுப்பான் - வானோர்க்கு
உயர்ந்த உலகம் புகும். [ துறவு 35 : 6 ]

நான், எனது என்னும் தன்முனைப்பு(செருக்கு, ego) இல்லாதவர் இந்த வானோர்க்கு உயர்ந்த உலகத்தை(சிவ தளம், சுத்த வெளி) எளிதாக அடைய முடியும்.

அன்பர்களே முயன்று பாருங்கள்.

Tuesday, April 11, 2006

உதவியின் அளவு

ஒருவர் செய்யும் உதவியை எப்படி அளப்பது? நகுலன் என்ற இளைஞர் ஒருவர் தொழில் தொடங்க எண்ணினார். $ 25,000 முதலாக தேவைப் பட்டது. அவர் ஓரளவு அறிந்த பெரிய செல்வந்தரிடம் சென்றார். அந்த செல்வந்தரும் நகுலனின் தொழில் திட்டத்தை கேட்டறிந்தார். நகுலனிடம் இருந்த ஊக்கத்தையும் திறமையையும் கண்டறிந்தார். நகுலன் கேட்ட பணத்தை மனமுவந்து கொடுத்தார். நகுலனும் நன்றியுடன் பெற்றுக் கொண்டு திரும்பினார்.

வியாபாரத்தை ஆரம்பித்து, கருத்துடன் உழைத்தார் நகுலன். 20 ஆண்டுகளில், பல மில்லியன்கள் இலாபம் ஈட்டும் நிறுவனமாக வளர்ந்தது. நூற்றுக் கணக்கான பேர் அங்கு பணிபுரிந்து பயன் பெறுகிறார்கள். இப்போது சொல்லுங்கள் நகுலன் பெற்ற உதவியை எப்படி அளப்பது? உதவி  $25,000 தான் என்று சொல்வதா? அதன் பயனாக அமைந்த பல மில்லியன்கள், பலருக்கு வேலை வாய்ப்பு, உலகிற்கு பயன் என்று அளப்பதுதானே சரியானது.

உதவி வரைத்தன்று உதவி – உதவி
செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து.    
[ செய்நன்றி அறிதல் 11: 5 ]
{சால்பு – திறன்}

உதவியின் அளவை வைத்து அந்த உதவியை அளக்க முடியாது. அந்த உதவியைப் பெற்றவரின் திறனை பொருத்தே அந்த உதவியை அளவிட முடியும்.

Friday, March 31, 2006

தேநீர் குடிக்கலாம் வாங்க...

ஓட்டல் கடை வைத்திருந்த ஓர் செல்வந்தர் நீண்ட நாட்களாக நல்லதோர் குரு தமக்கு அமைய வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தார். ஆனால் எங்கும் தேடி அலைய நேரமும் இல்லை. நல்ல வியாபாரம் வேறு. ஓட்டலுக்கு வருவோரை ஒவ்வொருவராக கவனிக்கலானார். திடீர் என்று ஒருநாள் தனது ஓட்டலுக்கு வந்த ஒரு பெரியவரின் காலில் விழுந்து,
"ஐயா, நான் நீண்டநாட்களாக தேடிக் கொண்டிருந்த குரு நீங்கள்தான். என்னை தங்கள் மாணவனாக ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்றார் பணிவுடன்.

ஓட்டலில் வேலை செய்வபர்களுக்கு ஆச்சரியம். தன்னுடைய முதலாளியிடம் சென்று, " முதலாளி, எப்படி அவர்தான் நல்ல குரு என்று கண்டுபிடித்தீர்கள்? " கேட்டார்கள்.

அதற்கு அந்த ஓட்டல் அதிபர், " ஓட்டலுக்கு நிறையபேர் வருகிறார்கள். அவர் தேநீர் அருந்தும் விதத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். தேநீர் அருந்திக் கொண்டே செல்போனில் பேசுவதும், அங்கும் இங்கும் பார்ப்பதும் அல்லது பத்திரிக்கை படிப்பதுமாக இருந்ததைதான் இதுவரை கண்டு வந்தேன். ஆனால் இவரோ தேநீரை நிதானித்து இரசித்து குடித்துக் கொண்டிருந்தார். இவரே என் குரு என்று முடிவு செய்தேன்" என்றார்.

ஒரு நாளில் சுமார் 60,000 - 80,000 எண்ணங்கள் நம் மனதில் தோன்றுவதாக கூறுகிறார்கள். சுமாராக ஒரு நொடிக்கு ஓர் எண்ணம் என்று கணக்கு வருகிறது. இப்படி அலைபாயும் மனத்தை கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து 'இங்கே, இப்போது வாழ்' என்பதைத்தான் ஞானிகள் சொல்லி வந்துள்ளார்கள்.

அப்படி வாழாதவர்களை திருவள்ளுவர்...

ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப
கோடியும் அல்ல பல. [ நிலையாமை 34 : 7]

வள்ளுவனுக்கு என்ன கிண்டல் பாருங்கள்!. ஒரு பொழுதில் வாழத் தெரியாமல் அலைபாயும் நம்மிடம் கோடி(ஒன்றல்ல, பல) எண்ணங்கள் என்கிறார்.

Friday, March 24, 2006

நிலையாமை -3


[குறிப்பு: நிலையாமை பற்றி விளக்க ஆ.கு.அ என்று ஏன் தலைப்பிட்டீர்கள் என்று சிலர் எனக்கு எழுதியிருந்தார்கள். எனக்கு இரண்டும் ஒரே பொருள் கொண்டதாகவே படுகிறது. எனினும் தலைப்பை குழந்தைகளும் படிக்கும்படி மாற்றி அமைத்துள்ளேன்]

அடுத்த நமது நண்பரை கோவிலுக்கு சென்றபோது சந்தித்தேன். அவர் சற்று சோகத்தில் இருந்தார். விசாரித்தேன். “ உங்களுக்கு அவரைத் தெரியுமா?” என்று எனக்கும் ஓரளவு தெரிந்த  ஒருவர் நேற்று மாரடைப்பால் இறந்துபோனதாக வருந்தினார். எனக்கும் அந்த செய்தி துன்பம் தந்தது.
“ அடடா!. போன மாதம் கூட அவரை ஓர் விழாவில் பார்த்தேன். நன்றாக இருந்தாரே. நல்ல மனிதன்”. எனக்கு வியப்பு மேலிட்டது.

நெருநல் உளன்ஒருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை உடைத்து இவ்வுலகு.  [ நிலையாமை 34: 6]

( “நேற்று நன்றாக இருந்தார். ஆனால் இன்றில்லை. “ என்னும் பெருமை உடையது இவ்வுலகம் )

உண்மைதானே?






Thursday, March 16, 2006

நிலையாமை-2

தேநீர் குடித்துக் கொண்டே நண்பரிடம், “ பொருட்செல்வமாவது பரவாயில்லை. நடுவு நிலையுடனவாக இருந்தால்(செப்பம் உடையவர்) அவர்களின் செல்வம் சிதைவின்றி அவரின் சந்ததிகளுக்கு போய் சேரும்[நடுவு நிலைமை 12: 2]. ஆனால் உயிர் அப்படியா? “ என்றேன்.

உலகத்தில் பெரிய பயம், மரண பயம் அல்லவா? ஆனால் நாம் அன்றாடம் என்ன நினைக்கிறோம்? ‘நேற்று போல் இன்று இருக்கும் ; இன்றுபோல் நாளை இருக்கும்’ என்ற மாயை நமக்கு ‘நாள்’ என்பதை ஒன்று போல் காட்டுகிறது. சமீப காலம் வரை காலம் நிலையானது(Time is absolute) என்றுதானே அறிவியல் நம்பி வந்தது?  காலம் கற்பனையான ஒன்று என்பதை காலத்தின் வரலாறு பற்றி ஹாக்கிங் எழுதிய புத்தகத்தை படித்துப் பார்த்தால் தெரியும்.
http://www.amazon.com/gp/product/0553109537/sr=8-7/qid=1142437229/ref=pd_bbs_7/104-2864453-1548752?%5Fencoding=UTF8
தமிழிலும் இப்புத்தகம் வந்துள்ளது. காலம் ஒரு வரலாற்று சரித்திரம் - A Tamil translation of an English original '''' A Brief History of Time'''' authored by Stephen Hawking -  மொழிபெயர்ப்பு : நலங்கிள்ளி, தியாகு . [www.kural.org – உலகத் தமிழ்மொழி அறக்கட்டளை இதை வெளியிட்டுள்ளது.]

வள்ளுவர் நேர மாயத்தைப் பற்றி என்ன சொல்கிறார் என்று கேட்கலாம்.
நாள் என்று ஒன்றுபோல் காட்டி – உயிர் ஈறும்
வாள்அது உணர்வார்ப் பெறின் [ நிலையாமை 34 : 4]

நண்பர், “ நாள் ஒரு மாயை என்று புரிகிறது. ஆனால் அது எப்படி உயிரை ஈர்க்கும் வாள் ஆகும்? மொட்டைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப் போடுவது போல் அல்லவா இருக்கிறது!“ என்றார் குழப்பமாக.

“ நம் உடலில் உள்ள உயிர் மேலிருந்து கீழே விழும் பந்துபோல். நாம் பிறக்கும் போது மேலே எறிந்தது, ஒவ்வொரு நாளும் கீழே விழுந்துக் கொண்டிருக்கிறது. நன்றாக  உடலை பாதுகாப்பதாலும், தியானத்தாலும் , காயகல்பம் போன்ற பயிற்சிகளாலும், வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாலும் கீழே விழும் பந்தை மெல்லமாக விழ வைக்கலாம். ஆனால் காலம் என்ற சக்கரமும் , உயிர் வீழ்வதும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புள்ளவை”

நண்பர், “ கேட்பதற்கே பயமாக இருக்கிறதே. மரணத்தை நெருங்கும் போது நமக்கு எப்படி இருக்கும்?” என்றார் அச்சத்துடன்.

“மரணம் நெருங்கும் போது எப்படி இருக்குமா? புலன்கள் முதலில் ஒன்று ஒன்றாக செயலிழக்கும். கடைசியாக நாக்கு செத்துப் போகும். விக்குள்(hiccups) எடுத்தால் அது மேலே கூட வராது!” என்று ஏதோ பார்த்தது போல நான் பேசினேன்.

நண்பர் இதை கேட்டவுடன், வியர்த்து விறுவிறுத்து ஏதோ பேய்ப் படத்தை பார்த்தவர் போல் ஆனார்.  
நாச்செற்று விக்குள் மேல்வாராமுன் நல்வினை
மேல்சென்று செய்யப் படும்.  [ நிலையாமை 34: 5 ]
(நாக்கு செத்து, விக்குள் மேலே வாரா முன் , நல்ல செயல்களை நாமே சென்று செய்து முடிக்க வேண்டும்.)

அந்நேரம் பார்த்து எனது துணைவியார் செல்லில் அழைத்தார்.
“ என்னங்க, மாலை ஆறு மணிக்கே வருகிறேன் என்று சொன்னீர்கள். இப்பொழுது மணி என்ன தெரியுமா? 8.30.”  என் மனைவியின் குரலை கேட்டவுடன் மரண பயத்தை விட பெரிய பயம் வந்தவனாய் நண்பரிடம் விடைப் பெற்று, விட்டேன் ஓர் ஓட்டம்!
                         ( தொடரும்..)



Friday, March 10, 2006

நிலையாமை - 1

பல மாதங்களுக்கு பிறகு ஒரு நண்பரை சந்தித்தேன். என்னை பார்த்தவுடன், “ஹி..ஹி.. நேற்று ஒரு ஆடை-குறைப்பு அரங்கத்திற்கு (அதாங்க ஸ்டிரிப் கிளப்.. இனி ஆ.கு.அ என்றே அழைப்போம்) சென்றிருந்தேன். அங்கே $1000 பணம் கண்ணு மண்ணு தெரியாத செலவு செய்து விட்டேங்க. இதைப் பற்றி திருவள்ளுவர் ஏதாவது சொல்லியிருக்காரா ? ” என்றார் நொந்து. எப்படி அங்கே கண், மண் போன்றவை அங்கே தெரியும் என்று நொந்து கொண்டு அவரிடம் “ஆமாம். உங்கள் செயலுக்கு மிகவும் பொருத்தமான குறள் ஒன்று உள்ளது” என்றேன்.

கூத்தாட்டு அவைக் குழாத்தற்றே – பெருஞ்செல்வம்
போக்கும் அது விளிந்தற்று.   [ நிலையாமை 34 : 2 ]

“கூத்தாடுகின்ற அவைக்கு வருகின்றவர்கள் கூடுவதும், பிறகு குறைவது போல , பெருஞ்செல்வம் வரும் போகும். அது நிலையானது அல்ல” என்று திருக்குறள் உரையாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்.  பெருஞ்செல்வத்தின் நிலையாமையை குறிப்பிடும் போது கூத்தாடுகின்ற அவையை ஏன் கூற வேண்டும்? கோவலனும் நம் நண்பர் போல் , மாதவி கூத்தாடுகின்ற அவைக்கு சென்று நாட்டியத்தில் மயங்கி மாலை ஒன்றை பரிசலிப்பதாக சிலப்பதிகாரத்தில் படிக்கின்றோன். அந்த மயக்கமே அவன் விதியை நிர்ணயிப்பதாக அமைகிறது.  இன்றும் அது பொருந்தும் தானே?  

நண்பரிடம் தொடர்ந்து கூறினேன். “ இக்குறளை சொல்லும் முன் இன்னொன்றையும் உங்கள் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக கூறுகிறார் வள்ளுவர்”

நில்லாதவற்றை நிலையின என்று உணரும்
புல்லறிவு ஆண்மை கடை.  [ நிலையாமை 34:1 ]

நில்லாதவற்றை நிலையானது என்னும் அறிவு கடையானது !.  ஆ.கு.அ வில் ஆடும் பெண்களின் அழகும் வனப்பும் நிலையானதா? அப்படி நிலையானது என்று உணர்ந்தால் அது உண்மையான அறிவா?

இப்படி நிலையில்லாத புறப்பண்புகள் கொண்ட செயல்களில் செல்வத்தை செலவழிக்காமல் வேறு என்ன செய்ய வேண்டும்?

அற்கா இயல்பிற்று செல்வம் – அது பெற்றால்
அற்குப ஆங்கே செயல்.  [ நிலையாமை 34 : 3 ]

செல்வம் நிலையற்ற வழிகளில் செலவழித்தால் அழிந்து போகும் தன்மை உள்ளது. ஆதலால் செல்வத்தை பெற்றோம் என்றால் , நல்ல செயல்களில் செலவழிக்க வேண்டும்.

நண்பரும் ஏதோ புரிந்ததுபோல் தலையாட்டினார்.

பேசிக்கொண்டே தேநீர் அருந்த அருகில் உள்ள கடைக்கு சென்றோம்….நிலையில்லாத இன்னொன்றை பற்றிப் பேச.
                         [ தொடரும்]

Wednesday, March 08, 2006

பகுத்துண்டு...

உணவு நம் வாழ்விற்கு அவசியமான ஒன்று. அவசியம் என்பதால் அளவுக்கு அதிகம் உண்பது எவ்வளவு கெடுதல்.  மேலும் மற்ற உயிர்களை கொன்று அதனால் ஆகும் இறைச்சியை உண்பதை நாம் தவிர்க்க வேண்டும்.  பகுத்து உண்டாலே இவ்வுலகத்தின் பட்டினிகளும், வறுமையும் தொலைந்து போகும்.

பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.  [ கொல்லாமை 33 : 2 ]

திருக்குறளின் பொதுமை நெறிகளில் எனக்கு பிடித்த ஒன்று இக்குறள்.

Tuesday, March 07, 2006

திருமகளும் அவள் அக்காவும்

ஓர் ஊரில் இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தனர். இருவரையும் அவர்களின் தந்தை அழைத்து ஆளுக்கு $10,000 கொடுத்து, ஒரே மாதத்தில் யார் பணத்தை அதிகமாக பெருக்கி வருகிறார்களோ  அவருக்கு சிறப்பு பரிசு ஒன்றைக் கொடுப்பதாக கூறினார். இரண்டே இரண்டு நிபந்தனைகள் . 1. சூதாட்டம் கூடாது 2. பங்குச் சந்தையில் முதலிட கூடாது.

பத்தாயிரம் பெற்றுக் கொண்ட அண்ணன், உற்சாகமே இல்லாமல், அவனைவிட நிறைய பணமும் வசதியும் உள்ள அவன் நண்பர்களை நினைத்துக் கொண்டான். பொறாமையின் விளைவால் பேராசை கொண்டான். அவனுக்கு தெரிந்தவன் $10,000 கொடுத்தால் ஒரே மாதத்தில் இரண்டு மடங்கு பணம் கொடுப்பதாக ஆசை காட்டினான்.
ஒரு மாதத்தில் என்ன நடந்தது என்று நீங்கள் ஊகித்திருப்பீர்கள் அல்லவா? கொடுத்த பணத்தை அண்ணன் தொலைத்து விட்டான்.

அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள்
தவ்வையைக் காட்டி விடும்  [ அழுக்காறாமை 17 : 7 ]
பொறாமை என்று தீக்கொழுந்தை மனத்தில் கொண்டவனை, செய்யவள்(திருமகள்) தன்னுடைய அக்கா மூதேவிக்கு காட்டி விடுவாள். அழுக்காறு வறுமையில்(மூதேவி – வறுமையின் அடையாளம்) கொண்டு போய் விடும் அன்றோ?

தம்பி தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட பத்தாயிரத்தை வைத்து என்ன செய்தான் என்று பார்ப்போம். தம்மிடம் இந்த பணத்தை வைத்து நாலு பேருக்கு நன்மை செய்தால் என்ன என்று யோசித்தான். தன் வீடு தேடி வந்த விருந்தினரின் தேவை அறிந்து அவர்களுக்கு உதவி செய்தான். ஒரு விருந்தினருக்கு வியாபாரம் ஆரம்பிக்க $5,000 தேவைப் பட்டது. அவரை உபசரித்து அவருக்கு தேவைப் பட்ட பணத்தை கொடுத்தனுப்பினான். இன்னொரு நாள் வந்த விருந்தினர் தனது பெண்ணின் கல்விச் செலவிற்கு $ 5,000 தேவை என்றார். இன்முகத்துடன் அப்பணத்தை கொடுத்தனுப்பினான். இரண்டு விருந்தினர்களுக்கான  தேவைகளை பூர்த்தி செய்ததில் அளவில்லா மகிழ்ச்சி அடைந்தான் இளையவன்.

இரு சகோதரர்களும் தன்னுடைய பணத்தை செலவு செய்துவிட்டனர். கையில் பணம் இல்லை. அப்பாவிடம் வந்தனர். நடந்ததை அறிந்த தந்தை இளையவனை அழைத்து, “ நீ விருந்தினருக்கு முகமலர்ச்சியுடன் உதவி செய்துள்ளாய். ஆதலால் அப்பணம் நல்ல விதைகளைப் போன்றது. தொழிலுக்கு கொடுத்த பணம் சில ஆண்டுகளில் பன்மடங்கு பெருகி, உன்னிடம் உதவியை பெற்றவருக்கும், அவரை சார்ந்தோர்க்கும் பயன் தரும். ஒரு பெண்ணின் கல்விக்கு கொடுத்த பணம் பிற்காலத்தில் அப்பெண்ணின் குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் செல்வத்தை பற்பல மடங்கு பெருக்கும். ஆதலால் பணத்தை ஒரே மாதத்தில் பன்மடங்கு பெருக்கிய உனக்கே என் சொத்தின் பெரும்பங்கை தரப்போகிறேன்” என்றார்.

அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும் முகனமர்ந்து
நல்விருந்து ஓம்புவான் இல்.   [ விருந்தோம்பல் 9 : 4 ]
முகமலர்ச்சியுடன் விருந்தினரை பார்த்துக் கொள்பவர்களின் வீட்டில், நிரந்தரமாக(உறைதல்) திருமகள்(செல்வத்தின் அடையாளம்) வந்து அமர்ந்துக் கொள்வாள்.

Monday, March 06, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 8

ஓர் ஊர் வழியே மூன்று துறவிகள் நடந்து சென்றார்கள். மூவரும் ஒரே மடத்தை சேர்ந்தவர்கள்.  அந்த மூவரையும் அந்த ஊரின் பெரியவர்கள் சந்தித்து வணங்கினார்கள். மாலையிட வேண்டும். யாருக்கு முதல் மரியாதை செய்ய வேண்டும் என்ற கேள்வி வந்தது. முதல் துறவி  “மடத்தின் தலைவன் நான். செல்வந்தர்களும், பெரிய மனிதர்களும் மணிக்கணக்காக காத்திருந்தே என்னை பார்க்க முடியும். நான் நினைத்தால்  முடியாதது இல்லை!” இவ்வாறு தன் பெருமைகளை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.
இரண்டாம் துறவி நிறைய நூல்களை கற்றவர். அம்மடத்தின் சொத்துக்களை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பில் இருப்பவர்.  அவர் “ இந்த மடத்தின் சொத்துக்கள், நிறுவனங்கள் அனைத்தும் என்னால் உண்டானதே . கடந்த 10 ஆண்டுகளில் மடத்தின் புகழை வளர்க்க என்னவெல்லாம் செய்துள்ளேன்” என்றார். யார் பெரியவர் என்ற விவாதம் பெரிதானது.

வந்த ஊர் பெரியவர்களுக்கு என்ன செய்வதென்று ஒரே குழப்பம். மூன்றாம் துறவியை எங்கே காணோம் என்று பார்த்தபோது,  சிவனே என்று மரத்தடியில் ஆனந்த உறக்கத்தில் இருந்தார்.

யான், எனது என்னும் செறுக்கறுப்பான் வானோர்க்கு
உயர்ந்த உலகம் புகும்.  [ துறவு 35: 6]
[செறுக்கு – ஆணவம் ]

யான், எனது என்கின்ற ஆணவத்தை ஒழித்தவர்கள், வானோர்க்கும் கிட்டாத புகழுலத்திற்கு உரியவர்கள்.

Wednesday, February 22, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 7

வெஃகுதல்(அதிகாரம் 18) என்பது பிறன் பொருள் மீது ஆசைப்படுதல். இது தீய எண்ணம். இந்த எண்ணமே முற்றி செயலாக வடிவெடுத்தால் திருட்டுத்தனம். இதை பற்றி கள்ளாமை என்ற அதிகாரத்தில்(29) விரிவாக அறிகிறோம்.

அமுதன் நிறைய கல்வி பெற்று இளம் வயதிலேயே அரசின் உயர் பொறுப்பிற்கு வந்தார். பதவியும் புகழும் தந்த போதை அவருக்கு நியாமற்ற  ஆசைகளை கொடுத்தது.
நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றி
குற்றமும் ஆங்கே தரும். [ வெஃகாமை 18 : 1 ]

நியாமற்ற ஆசை ஒரு எண்ணம், விதை.  இலஞ்சம் வாங்க ஆரம்பித்தான் அமுதன். அவனுடைய செயல்களை பார்த்து நண்பர்கள் எச்சரித்தனர்.
வேண்டற்க வெஃகியான் ஆக்கம்- விளைவயின்
மாண்டற்க அரிதாம் பயன்.  [ வெஃகாமை 18 : 7]

எச்சரிக்கைகளை அமுதன் ஏளனத்துடன் ஒதுக்கித் தள்ளினான்.  அவனின் சொத்து 5 -6 ஆண்டுகளிலேயே ரூ 30 கோடிகளை தாண்டியது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.  ஒருநாள் அமுதன் வீட்டில் சிபிஐ சோதனை நடத்தி அனைத்து சொத்து ஆவணங்களையும் கைப்பற்றியது.
களவினால் ஆகிய ஆக்கம் அளவிறந்து
ஆவது போல கெடும்.   [ கள்ளாமை 29 : 3 ]
அமுதன் 1 ஆண்டு தற்காலிக பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டான்.

கள்ளத்தனம் ஒரு போதை.  ஓராண்டுக்கு பின் வேலைக்கு சேர்ந்த அமுதன், தன்னுடைய பழைய பழக்கத்தை மறக்கவில்லை. முன்பை விட அதிகமாகவும் நவீனமாகவும் தன்னுடைய பொருள் ‘ஈட்டலை’ தொடர்ந்தான்.
களவின்கண் கன்றிய காதல் – விளைவின்கண்
வீயா விழுமம் தரும்.  [ கள்ளாமை 29 : 4]

ஆம்! விழுமம்(பழி) அமுதனின் வாழ்க்கையில் சீக்கிரமே வந்தது. நிரந்தர பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். அனைத்து செல்வங்களையும் அரசு எடுத்துக் கொண்டது. செல்வ செழிப்பில் வாழ்ந்து வந்த அவரின் குடும்பம் சில மாதங்களிலேயே கடன் தொல்லையில் தள்ளப்பட்டது. சுற்றம் பழித்தது. அமுதனின் குழந்தைகளே அவரை வெறுத்து ஒதுக்க ஆரம்பித்தனர்.  45 வயதில் அமுதனுக்கு மாரடைப்பால் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார்.
அளவுஅல்ல செய்தாங்கு வீவர் – களவு அல்ல
மற்றைய தேற்றா தவர்.  [ கள்ளாமை 29 : 9 ]
ஆம். தனது உழைப்பிற்கு ஏற்ற அளவு என்ன என்று அறிந்தும் களவினால் வீழ்ந்தார் அமுதன். அவர் களவை தவிர வேறு ஏதும் அறியாதவர் அல்லவா ?

மாரடைப்பாலும் மன உளைச்சலாலும் நோய்வாய் பட்டு படுத்த படுக்கையானார் அமுதன்.  இன்றோ நாளையோ என்று இருக்கிறார் என்று கேள்வி.
கள்வார்க்குத் தள்ளும் உயிர்நிலை; கள்ளார்க்குத்
தள்ளாது புத்தேள் உலகு.   [ கள்ளாமை 29 : 10 ]
பிறன் பொருளை திருடுவார்க்கு உயிர் நிலைபெறாது. உடம்பை விட்டு தவறிப்போகும். களவை செய்யாதவர்களுக்கு சொர்க்கத்தில் நிச்சயம் இடம் உண்டு.









Monday, February 20, 2006

விரல் நுனியில் திருக்குறள்

இன்று கதம்பம் சௌந்தர் ஒரு இணைப்பு அனுப்பியிருந்தார்.
http://s92430071.onlinehome.us/suvadik.htm

அற்புதம். அற்புதம். திருக்குறள்களை நினைவில் கொள்ள உதவும் பயனுள்ள செயலி இது. இளங்கோ சம்பந்தம் என்ற அன்பர் வடிவமைத்துள்ளார். வாழ்க வளமுடன்.

Tuesday, February 14, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 6

வானுலகில் இருந்து ஒருநாள் தேவர் ஒருவர் பூமிக்கு அனுப்பப் பட்டார். எதற்காக என்றா கேட்கிறீர்கள் ? சிவனே என்று இருக்காமல் கொஞ்சம் வம்பு தும்பு செய்தாராம். மேலும் தன்னை தேவர்களின் தலைவனாக தேர்வு செய்யவில்லை என்ற புலம்பல் வேறு.

அவர் பூமியில் வந்து சேர்ந்த ஊரில் முத்து என்ற அறவழி வாழும் ஓர் செல்வந்தர் இருந்தார். ஊருக்கு பெரியவரும் கூட. அந்த ஊரில் முத்துவுக்கு பேரும் புகழும் இருந்தது. தன்னுடைய உழைப்பால் ஈட்டிய செல்வத்தின் பெரும்பகுதியை வறியோர்க்கும், செலவிட்டு வந்தார். இல்லறத்தை நல்லறமாக நடத்தி வந்தார். வழிபோக்கனாக வந்த அந்த (முன்னால்) தேவருக்கும் இருக்க இடம் கொடுத்து, தனது பண்ணையில் வேலையும் கொடுத்தார் முத்து . சென்ற இடத்திலாவது ஒழுங்காக இருக்ககூடாதா அந்த தேவர்? அங்கும் தனது வேலையை காண்பிக்க ஆரம்பித்தார். வேலை செய்யும் மற்ற தொழிலாளர்களை தூண்டிவிட்டு சதிசெய்ததில் முத்து கொலை செய்யப்பட்டார். முத்து வானுலகம் சென்றபோது அங்கு அவருக்காக சிவப்பு கம்பளம் விரிக்கப் பட்டிருந்தது. வானுலகம் வந்த முன்னால் தேவர் சிறையில் கலி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பதாக செய்தி.

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் - புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு. [ புகழ் 24 : 4 ]
{ புலவர் - தேவர்.}
இவ்வுலகத்தில் சிறந்த புகழ் ஆற்றினால், வானுலகம் அத்தகையோரை போற்றும். தேவர்களை போற்றாது.

Friday, February 10, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 5

சாவடி, சத்திரம் ஆகியவற்றை சிறுவயதில் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் அதில் வழிபோக்கர்களுக்கு உணவு படைத்தெல்லாம் பார்த்த நினைவில்லை. எங்கள் கிராம வீட்டில் அப்போது(சிறிய வயதில்) திண்ணை இருந்தது. அந்த தெரு வழியாக செல்வோர் அதில் அமர்ந்து இளைப்பாறிச் செல்வதை பார்த்திருக்கிறேன் . பிறகு எனது பெற்றோர் வீட்டை மாற்றி அமைக்கும்போது, திண்ணை காணாமல் போனது ! விருந்தோம்பலுடன் மிகவும் தொடர்புடையது திண்ணை. முன்பின் தெரியாதவர்கள் கூட திண்ணையில் இளைப்பாறுவதுடன் அந்த வீட்டில் உணவும் உண்டு தங்குவார்கள். அவசர உலகில் நாம் தொலைத்த ஒன்று விருந்தோம்பல். பெற்றோர்களே சுமைகளாக தெரியும்போது விருந்து எம்மாத்திரம் ?

இக்காலக் கட்டத்திலும் நம்மால் செய்யக் கூடியது:
(1) வரும் விருந்தினர்களை குடும்பமாக உபசரித்து, மீண்டும் வாருங்கள் என்று வழி அனுப்பி வைப்பது.
(2) நமது குழந்தைகளை வரும் விருந்தினர்களிடம் அன்பாக பழக செய்தல். நாம் விருந்தினர்களை உபசரிக்கும்போது நம் குழந்தைகளையும் ஈடுபடுத்தல்.
(3) நம் வீட்டிற்கு விருந்தினர் வருகின்றார் என்றால், அவரை மகிழ்ச்சியுடன் எதிர்நோக்கல்.
(4) முன்பின் தெரியாதவர்களை வீட்டிற்கு வரவேற்று, விருந்தோம்பல். புலம் பெயர்ந்தவர்களுக்கு இது மிகவும் முக்கியம்.

விருந்தோம்பலை நம் வாழ்க்கை நெறியாக கொண்டிருந்தால், இவ்வுலகை விட்டு செல்லும் போது, நமக்கு சொர்க்க வாசல் திறந்திருக்கும். அந்த சொர்க்கத்தில் உள்ள வானத்தவர்க்கு(தேவர்களுக்கு) நாம் விருந்தாக அமைவோம்.

செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
நல்விருந்து வானத் தவர்க்கு.
[ விருந்தோம்பல் 9 : 6 ]

Thursday, February 09, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 4


சொர்க்கத்தில் அன்று தணிக்கை(ஆடிட்) நடந்து கொண்டிருந்தது. ஆதலால் அன்று சொர்க்கத்துக்கு வந்திருந்த 3 நபர்களை தேர்ந்தெடுத்து மறு ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தார்கள். முதலாமவர் திருமணத்துக்கு முன் ஒரு பெண்ணை காதலித்து ஏமாற்றியவர். திருமணத்திற்கு பின் மனம் திருந்தி இல்லறமே நல்லறமாக வாழ்ந்தவர். அவருடைய கோப்பை பார்த்த தணிக்கையாளர் " பெண்ணை காதலித்து ஏமாற்றிய பாவத்திற்காக ஓராண்டு நரகத்தில் இருப்பார். பின்னர் இவரை சொர்க்கத்தில் அனுமதிக்கலாம். " என்று குறிப்பு எழுதினார். இரண்டாமவர் தனது பெரும்செல்வத்தை யாருக்கும் கொடுத்து உதவாமல் நேர்மையாக வாழ்ந்தவர். அவருடைய கோப்பில் " 5 ஆண்டுகள் நரகம். பிறகு சொர்க்கம்" என்று எழுதப்பட்டது. மூன்றாமவர் தனது வாழ்நாளில் கருணையே யாரிடமும் காட்டாதவர். வேலை செய்த இடத்தில் 'கொடுங்கோலன்' என்றும், சுற்றத்தாரால் 'கல்நெஞ்சன்' என்றும் அழைக்கப்பெற்றவர். கரும வினையோ அல்லது வேறோ, சொர்க்கத்துக்கு வந்துவிட்டார் அவர். இவரின் கோப்பை பார்த்த தணிக்கையாளர் " உடனடியாக இவனை பூமியில் கொடுங்கோலாட்சி நடக்கும் நாட்டிற்கு அடிமையாக அனுப்புங்கள் ". சொர்க்கத்தின் பக்கமே வராதபடி தடை உத்தரவே போட்டார் தணிக்கையாளர்.

அருள் இல்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை - பொருள் இல்லார்க்கு
இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு. [ அருளுடைமை 25 : 7 ]


பொருள் இல்லாதவர்க்கு இவ்வுலகில் நலமிக்க வாழ்வில்லை; அருள்(கருணை) இல்லாதவர்க்கு சொர்க்கத்திற்கு செல்ல வாய்ப்பே இல்லை!

Monday, February 06, 2006


சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 3

பெற்றாற் பெறின் பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப்
புத்தேளிர் வாழும் உலகு.
[ வாழ்க்கைத் துணைநலம் 6 : 8 ]

தன்னை அடைந்த கணவர் மகிழ்ச்சி பெற்றால், அத்தகைய மனைவியார் தேவர்கள் வாழும் உலகத்திலும் பெருஞ்சிறப்பு பெறுவார்.

நவீன உலகில் இக்கருத்து பொருந்துமா என்ற ஐயம் எனக்கு ஏற்பட்டதுண்டு. மேலோட்டமாக பார்க்கும் அனைவருக்கும் அப்படிதான் இருக்கும். மனைமாட்சி(குறள் 6 : 2 ) என்றும் , மாண்பு(6 : 3 ) என்றும் மனையாளை குறிப்பிட்டுவிட்டு, இங்கே எப்படி சொல்லலாமா ?

மனைவியான பெண் தன்னை மட்டும் நிலைநிறுத்தி வாழ்ந்தால் அத்தகைய குடும்பங்கள் என்ன ஆகும் என்பதை பார்க்கிறோம். அதேபோல் கணவனும் சுயநலத்துடன் செயல்பட்டால் அதே விளைவுதான். ஆனால் மனைவியை ஆதாரமாக கொண்டு தன் வாழ்க்கையை அமைக்கும் கணவன் தொட்டதெல்லாம் பொன்னாகும். வாழ்க்கை நிறைவு பெறும். அத்தகைய மனையாள் தேவர்கள் வாழும் ( புத்தேள் ) உலகத்திலும் பெருஞ்சிறப்பு பெறுவது உறுதி. மகாத்மா காந்தியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை படிக்கும்போது இந்த உண்மை புரியும். காந்தி திரைப்படத்தை பலமுறை பார்த்திருந்தாலும், சமீபத்தில் டிவிடி வாங்கி குடும்பத்துடன் பார்த்தேன். அன்னை கஸ்தூரிபாவின் துணையும் ஆதாரமும் இல்லாமல், காந்தி உலகம் வியக்கும் பணிகளை செய்திருக்க முடியுமா ? ஆப்பிரிக்காவிலும் இந்தியாவிலும் காந்தி நிகழ்த்திய போராட்டங்களிலும், சமுதாய பணிகளிலும் அன்னை கஸ்தூரிபா காந்தி உற்றதுணையாக நின்றதை பார்க்கிறோம். வியக்கிறோம்.

அகத்தில்(வீட்டில்) வெற்றி பெறாதவன், புறத்தில்(உலகில்) வெற்றி பெற முடியாது அல்லவா ?

Friday, February 03, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 2

இல்வாழ்க்கை அதிகாரத்திலேயே, நாம் ஏற்கனவே சொன்ன கருத்தை வள்ளுவர் வலியுறுத்துகிறார். வீடுபேறு அடைய 'தனியாக' எந்த முயற்சியும் தேவையில்லை.

கோதண்டம் எளியவர். ஏழை. அவர் ஊருக்கும் பக்கத்து ஊருக்கும் இடையே உள்ள பெரிய ஆற்றில் படகு ஓட்டி பிழைப்பு நடத்துபவர். விவசாயம் வேறு தனியாக உண்டு. ஒரு நாள் அவரின் படகில் வேதங்களை கற்ற ஒரு வேதியர் ஏறினார். படகு நகர்ந்தது.
வேதியர் கோதண்டத்தை பார்த்து "படகு ஓட்டுபவரே, தினமும் மந்திரங்கள் ஓதும் பழக்கம் உண்டா" என்றார்.
"இல்லை சாமி" என்றார் படகு ஓட்டி.
" அப்படியா!. உன் வாழ்க்கையின் கால்பகுதியை வீணாக்கி விட்டாயே. கோவிலுக்காவது தினமும் போகும் பழக்கம் உண்டா ? கேட்டார் வேதியர்.

" இல்லை சாமி. எப்போதாவது கோவில் விசேசம் என்றால் போவேன்" படகு ஓட்டி பதில் சொன்னார்.

" அடடா, வாழ்க்கையின் பாதியை வீணாக்கிவிட்டாயே" என்று கவலை கொண்டார் வேதியர்.

படகு பாதி ஆற்றை கடந்தது. காற்றும் பலமாக வீச, படகு வேகமாக
அசைந்து நீரில் மூழ்க ஆரம்பித்தது. பதற்றத்துடன் படகு ஓட்டி, வேதியரை பார்த்து, " சாமி, உங்களுக்கு நீந்த தெரியுமா ? " என்றார் . " இல்லை" என்று வந்தது பதில்.

" அப்படியா சாமி, வாழ்க்கையை முழுவதும் வீணாக்கிவிட்டீர்களே " என்றார் படகு ஓட்டி கோதண்டம் அப்பாவியாக . இருப்பினும் படகு ஓட்டி மனமிறங்கி ஒருவழியாக வேதியரை காப்பாற்றி கரையேற்றினார்.

அறத்து ஆற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின் - புறத்து ஆற்றில்
போய் பெறுவது எவன் ? [ இல்வாழ்க்கை 5 : 6 ]


அறம் கலந்த இல்வாழ்க்கையை ஒருவர் மேற்கொண்டால் , பிரம்மசாரியம் முதலான புற முயற்சிகளால் என்ன பயன் ?

அறம் கலந்த இல்வாழ்க்கை மேற்கொள்பவர்கள் மோட்சம் அடைய முடியுமா? முடியும். அந்த நம்பிக்கையை- உறுதியை இல்வாழ்க்கை அதிகாரத்தின் கடைசி குறளில் காணலாம்.

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும். [ இல்வாழ்க்கை 5 : 10 ]

இறந்தால் எங்கே செல்வீர்கள் என்று கேட்டால், வானத்தை காட்டி அங்கே செல்வோம் என்று பலர் சொல்வதை பார்க்கிறோம். வான் உறையும் அத்தகைய இடத்துக்கு செல்ல மற்ற பல கதவுகளும் உள்ளன. அவற்றையும் பார்ப்போம்....

அன்புடன்,
கரு.மலர்ச் செல்வன்


Monday, January 30, 2006

சொர்க்கத்தின் கதவுகள் - 1

அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய முப்பால்களை விளக்கும் திருக்குறளில், நான்காவதான 'வீடுபேறு' விடுப்பட்டு போய்விட்டது ஏன் என்று சிலர் கேட்பர். வீடுபேறை தனியான தொகுதியாக வைக்காவிடினும் , நிறைய அதிகாரங்களில் அத்தகைய வீடுபேற்றை எப்படி பெறுவது என்று அழகாக சொல்லுகிறார் வள்ளுவர்.

ஒரு $20 பில்லியன் நிறுவனம் உள்ளது. அதில் பலதுறைகள் உள்ளன. மார்க்கெட்டிங், மனித ஆற்றல், நிதி... திருமுருகன் எம்.பி.ஏ படித்து இந்த நிறுவனத்தில் புதிதாக வேலைக்கு சேர்கிறார். முதலில் அவருக்கு நிதித் துறையில் வேலைத் தருகிறார்கள். அங்கு 2 வருடங்கள் வேலை செய்து நிதி நிர்வாகத்தின் நுட்பங்களை திறமையாக கற்றுக்கொள்கிறார் . பிறகு மார்க்கெட்டிங்கில் 3 ஆண்டு.. அதிலும் சிறப்பான பணி. பிறகு மனித ஆற்றல் துறையில் 2 ஆண்டு. இப்படி அனைத்து நிறுவனப் பணிகளையும் அவர் திறம்பட செய்வதை பார்த்த அந்நிறுவன தலைவர் திருமுருகனை தனது நிர்வாக உதவியாளராக(executive asst) நியமிக்கிறார். இந்நிலையில் திருமுருகன் நிறுவனத்தின் வெற்றிகளை தீர்மானம் செய்யும் வீயூகங்கள் வகுப்பதில் பங்குபெறுகிறார். இந்த நிலையில் 6 ஆண்டுகள் பணியாற்றியபின், நிறுவனத்தின் 12 துணைத் தலைவர்களில் ஒருவராக அவரை நியமனம் செய்கிறார்கள். நிறுவனத் தலைவர் ஓய்வு பெரும் காலம் வந்த போது அவரின் வாரிசாக கடும்போட்டிக்கு இடையே திருமுருகனை தலைவராக, அந்நிறுவனத்தின் போர்டு தேர்ந்தெடுத்ததில் நமக்கெல்லாம் வியப்பு இல்லைதானே ?

வீடுபேறும் அப்படித்தான். அதற்கென்று படிப்பு ஒன்று இல்லை. அதற்கு நேரடியாக அனுபவம் இல்லாமல் விண்ணப்பிக்க முடியாது. ஆனால் அறம், பொருள் என்ற நிலைகளில் சிறந்து பணியாற்றினால் அத்தகுதியே வீடுபேறை நமக்கு தரும். வள்ளுவம் சொல்லும் செய்தியும் இதுவே.

நான் இதுவரை ஆழமாக படித்து மனப்பாடம் செய்துள்ள 31 அதிகாரங்களில் மீண்டும் மீண்டும் எழு பிறப்பு என்றும், புத்தேள் என்றும், மறுமை என்றும் கூறுவதை பார்க்கின்றேன். அறம், பொருள் அதிகாரங்களில் வீடுபேறு நிலைக்கு ' உள்ளே செல்ல' நிறைய கதவுகளை வைத்துள்ளதை பார்க்கிறோம்.
அவற்றை பற்றி எழுதுகிறேன்...


அன்புடன்,
கரு.மலர்ச் செல்வன்

Friday, January 27, 2006

சான்றோர் - ஐந்தாம் பகுதி

சான்றோர் என்று மற்றோரால் அங்கீகரிக்கப்படும் போது 'நமக்கு எல்லாம் தெரியும்' என்ற எண்ணம் வரும். அப்போது பொது மேடைகளிலோ அல்லது தனியாக பேசும்போதோ, சான்றோர் பயனில்லாதவற்றை பேசுவதுண்டு.


ஆடலரசன் சொல்லாற்றலும், அறிவாற்றலும் நிறைந்த அரசியல்வாதி. பொதுமக்களுக்கு இடைவிடாது தொண்டாற்றி வருபவர். நல்லவர். கட்சி தலைமையிடமும் நல்ல பெயரும் இருந்ததால் பாரளுமன்ற தேர்தலில் எளிதாக வெற்றிபெற்று டெல்லி சென்றார். பொதுவாக நேரம் வரம்பு இல்லையென்றால் திறம்பட பேசும் வல்லமையுள்ளவர் அவர். பாராளுமன்றத்தில் தனக்கு கொடுக்க பட்ட குறைவான நேரத்தில் பேசுவதற்கு பழக்கப்படாததால் அவரின் பேச்சுக்கள் பயனில்லாத பேச்சுக்களாகவே அமைந்தது. இதை கவனித்த அக்கட்சியின் தலைவர் ஆடலரசனை தனியாக அழைத்தார்.

" ஆடலரசா, உன்னைப் போன்ற அரசியலார்க்கு நயம் உடைய இனிய சொற்களை பேசும் ஆர்வம் மேலோங்கி இருக்கும். அது அவசியம். ஆனால் நயமில்லாத கசக்கும் சொற்களை பேசினாலும் , எக்காரணத்தை கொண்டும் பயன் இல்லாத சொற்களை பேசாதே ! நயம் உடைய சொல் கேட்பவருக்கு அப்போதுமட்டும் இனிக்கும். ஆனால் பயன் உடைய சொல் கேட்டவருக்கு, பின்னர் கூட அது இனிக்கும். இதை புரிந்துகொண்டால் பாராளுமன்றத்தில் நீ தடம் பதிப்பாய். " என்று வாழ்த்தி வழி அனுப்பி வைத்தார்.

நயனில சொல்லினும் சொல்லுக ! சான்றோர்
பயனில சொல்லாமை நன்று. [ பயனில சொல்லாமை 20 : 7 ]

சான்றோர் நயமில்லாத சொற்களை சொன்னாலும் சொல்லலாம். ஆனால் பயனில்லாத சொற்களை அவர்கள் சொல்லாமல் இருப்பது நலன்.